Automasaż cery
Nie każda kobieta obarczona obowiązkami może pozwoli sobie na stosowanie serii masaży w gabinecie kosmetycznym. Mając jednak odrobinę chęci i silnej woli, może sama w domu przed lustrem wykonać serię automasaży. Aby jednak były one skuteczne, niezbędne jest zapoznanie się z anatomią mięśni twarzy, a co za tym idzie z prawidłowym wykonaniem ruchów automasaży. Znajomość prawidłowych ruchów automasażu i przebiegu mięśni twarzy będzie nam pomocna przy wykonywaniu wszystkich czynności na twarzy, a więc zmywaniu makijażu, przemywaniu twarzy, nakładaniu kremów, maseczek, pudrów i podkładu pod puder. Automasaż powinno wykonywać się na twarzy uprzednio dokładnie umytej ciepłą wodą, która rozluźni mięśnie i rozgrzeje skórę do zabiegu. Masować twarz możemy nawet codziennie przy wieczornej kosmetyce. Ręce powinny być czyste i ciepłe, paznokcie krótko obcięte. Automasaż wykonuje się delikatnie od 2 – 10 minut. Po nałożeniu na twarz w kilku miejscach tłustego kremu ześlizgowego lub oliwki z oliwek i delikatnym rozsmarowaniu ruchami gładzącymi rozpoczyna się automasaż. W zależności od części twarzy wykonujemy inne ruchy automasażu. Każdą cerę należy pielęgnować w inny sposób, aby była piękna i niczego jej nie brakowało. Cera normalna występuje praktycznie tylko u dzieci i młodzieży w okresie dojrzewania, natomiast u osób dorosłych prawie nie występuje. Jest ona gładka, jędrna oraz dobrze napięta. Nie ma tam ani zbytniego wysuszenia czy przetłuszczenia. Nie ma także przebarwień czy niedoskonałości. Cera sucha natomiast na skutek niedostatecznej funkcji gruczołów łojowych jest gładka, delikatna, cienka, sucha, matowa i silnie napięta. Bardzo silnie reaguje na zmiany temperatury, słońce i inne czynniki zewnętrzne. Jest skłonna do podrażnień oraz wymaga szczególnej troski. Jest głównie spotykana u osób starszych. Cera tłusta występuje przy nadmiernej funkcji gruczołów łojowych. Spotykana jest u młodych dziewczyn w okresie dojrzewania. Taka cera jest połyskliwa, szara i gruba. Widoczne są zaskórniki, czyli wągry. Jest ona odporna na czynniki zewnętrzne. Cera mieszana występuje u ludzi starszych jak i młodych. Jest ona niezwykle trudna w pielęgnacji. Charakteryzuje się tym, że w środkowej części twarzy jest tłusta, a bokami jest silnie sucha.
Skóra
Skóra chroni organizm człowieka przed szkodliwym działaniem czynników środowiska zewnętrznego, wpływa na utrzymanie równowagi biologicznej ustroju, a jednocześnie poprzez swoje liczne receptory, zapewnia zbieranie bodźców z otaczającego świata. Grubość skóry jest różna w zależności od miejsca występowania. W miejscach narażonych na stałe działanie czynników mechanicznych grubość jej jest największa na przykład dłonie stopy. Bardzo zmienna jest również grubość podściółki tłuszczowej i zależy od cech indywidualnych, sposobu odżywiania, trybu życia. Dla zbadania grubości tkanki tłuszczowej podskórnej wystarczy zmierzenie grubości fałdu skóry ujętego w dwa palce. Oglądając powierzchnię skóry z bliska można dostrzec liczne rowki, które określa się mianem bruzd międzybrodawkowych. Brodawki powstające jako uwypuklenie skóry właściwej tworzą tak zwane listewki skórne. Układ listewek skórnych i bruzd międzybrodawkowych szczególnie widocznych na opuszkach palców, jest cechą indywidualną i stałą dla danego człowieka, co zostało wykorzystane w daktyloskopii. Większe fałdy i bruzdy uwarunkowane są pracą mięśni i przybierają stałą formę w miarę upływu czasu na przykład zmarszczki mimiczne twarzy. Skóra ma budowę warstwową. Najbardziej zewnętrzna warstwa to naskórek. Powierzchowna warstwa skóry zwana naskórkiem jest narażona na stałe działanie czynników zewnętrznych. Ciągłe złuszczanie naskórka musi być szybko regenerowane. Dzieje się to dzięki stałemu podziałowi komórek warstwy podstawnej. Jest ona najgłębiej położoną warstwą i jest oddzielona od skóry właściwej błoną podstawną. Falisty jej brzeg jest spowodowany wpuklaniem do naskórka brodawek skóry właściwej. Taki układ zapobiega mechanicznemu oddzielaniu naskórka od skóry właściwej oraz zwiększa powierzchnię kontaktu tych warstw, co ma znaczenie w przenikaniu substancji odżywczych do pozbawionego naczyń krwionośnych naskórka. Komórki warstwy podstawnej charakteryzuje żywa przemiana materii i zdolność podziału. Dzieląc się komórki zmuszone są do przesuwania na zewnątrz to znaczy do warstwy kolczystej. Procesy przemiany materii w tej ostatniej aczkolwiek obecne, nie są tak żywe jak w komórkach podstawnych. Zagęszczenie cytoplazmy powoduje kurczenie się komórek, przez co nie przylegają one ściśle do siebie, tworząc układ szczelin i charakterystycznych wypustek, którymi łączą się ze sobą. W obrazie mikroskopowym wypustki te wyglądają jak kolce.